De woorden buitelen nog steeds in mijn hoofd, ze willen er uit, maar de energie en de concentratie missen. De woorden stapelen zich op en verzorgen nare verstoppingen, maar ook soms opeens mooie zinnen..... als ik wandel, als ik onder de douche sta, maar niet als ik aan de laptop zit. Zitten is überhaupt een ramp, kun je je voorstellen? Nee, dat kunnen weinig mensen zich voorstellen. Misschien dat ik in een ander blog vertel over alle soorten pijnen en soorten vermoeidheden, maar nu even niet. Nu even een doorstart voor de blog, want ik voel dat het me zo veel kan brengen: alles eruit gooien, van me af schrijven. Ik hoor zo vaak dat ik leuk schrijf en dat het zo knap is dat ik zo open ben en dat ik alles zo helder kan verwoorden. Knap is dat niet; het is mijn overlevingsstrategie. Als het er niet uit komt, blijft het binnen en voelt het als gif en sterf ik een klein beetje. Eruit ermee dus! En het geschreven woord is een van mijn sterkere kanten, dat voel ik ook. 1+1=2 zou je zegge...
Al bijna twee maanden is het na de bloedtest die uitwees dat ik actieve antistoffen heb tegen de Borrelia bacterie. Twee maanden waarin ik zo veel ervaren en doorgemaakt heb, wat ik op een gemiddelde reis naar Bali ofzo niet zou kunnen evenaren. Elke dag dacht ik: ik zou dit op moeten schrijven. De woorden buitelden door mijn hoofd. Ik zag de blog al voor me. Hoe handig zou dat zijn! Wat zou het schelen in aantallen berichten die ik moest beantwoorden, die op me stonden te wachten. Iedereen wilde ik op de hoogte houden, want ze waren allemaal zo lief om te informeren hoe het ging. Maar pfff, wat was ik moe en zitten was een hel, dus laptoptijd werd opgesnoept door eet-drinktijd, wat ook een zittende activiteit is. Voor de rest stond ik, schuifelde ik, lag ik en hing-zat ik en wisselde ik vooral veel van dit alles. De rust was ver te zoeken. Van boeken lezen kwam hierdoor bijvoorbeeld ook niets en slaap was iets wat ik me herinnerde uit een vorig leven. Een vorig leven, dat leven wa...