FAQ:
"Heb je nou nog stééds last van je rug?" - Klopt, was ook niet mijn planning deze zomer.
"Ow, het is wel erg met je rug dan?" - Het duurt lang ja en het is niet fijn nee.
"Ik hoor het wel als ik iets voor je kan doen hè?" - Ik leer uitreiken ja, maar heb soms een dagtaak aan hulpschema's maken.
"Heb je al foto's laten maken van je rug?" - Nee, dat doen ze pas als je 6-8 weken pijn hebt. Ik zit pas op 4 weken... and counting..
"Je moet vooral blijven bewegen, gewoon door de pijn heen toch?" - Nee, ik heb ontstekingen en die worden niet beter van over de pijngrens gaan. Rust, oefeningen tot de rekgrens, rust, rust, ontstekingsremmers, maagbeschermers, rust.
"Heb je nou nog stééds last van je rug?" - Klopt, was ook niet mijn planning deze zomer.
"Ow, het is wel erg met je rug dan?" - Het duurt lang ja en het is niet fijn nee.
"Ik hoor het wel als ik iets voor je kan doen hè?" - Ik leer uitreiken ja, maar heb soms een dagtaak aan hulpschema's maken.
"Heb je al foto's laten maken van je rug?" - Nee, dat doen ze pas als je 6-8 weken pijn hebt. Ik zit pas op 4 weken... and counting..
"Je moet vooral blijven bewegen, gewoon door de pijn heen toch?" - Nee, ik heb ontstekingen en die worden niet beter van over de pijngrens gaan. Rust, oefeningen tot de rekgrens, rust, rust, ontstekingsremmers, maagbeschermers, rust.
De ontsteking is inmiddels verplaatst (?) van tussenwervels L4-L5 naar de steunwervels in mijn onderrug (boven bekkenrand), waardoor ik mijn eigen rug niet kan 'dragen' soms. Hierdoor kan mijn rug niet hol, ook niet een beetje. Dit heeft als gevolg dat ik niet rechtop kan staan, niet normaal kan lopen, niet op mijn buik en mijn rug kan liggen, geen oefeningen op mijn rug kan doen, soms gewone dingen niet kan optillen, ik elke ochtend zwaar in de kreukels uit bed kom en ik opstartproblemen heb tot circa 19u in de avond....
Op de eerste drie foto's zie je de vierkante meters waar ik deze zomer verblijf. Eerst liep ik ook nog rondjes rond het huizenblok, dat zit er momenteel niet in.
Ik baal uiteraard gruwelijk dat ik niet lekker zomer kan vieren, zoals ik het voor ogen had. Lezen lukt helaas amper (te moe, ingewikkeld op je zij). Ik vind het ook erg lastig om al de massages steeds af te moeten zeggen, ik werk zo graag en het liep zo lekker. Ik baal dat ik niet verder kan met puinruimen in huis. Ik baal dat ik middenin de zooi 'stilsta'. Ik baal van de pijnscheuten, ik baal van de wanhoop, ik baal van mijn moeheid, ik baal van het verliezen van de tijd....
FOMO? Nee hoor, wel ik zou inmiddels een moord doen voor gewoon een koffie op een terrasje met ander uitzicht, een wandeling door een bos, of gewoon een dagje alleen zijn.....
Mijn grootste uitdaging is om me over te geven, om te berusten in dat wat is, geduld te hebben en vooral om (als toch wel soort van einzelgänger) mijn veiligheid te voelen bij al die verschillende mensen in mijn huis (die zó lief voor me komen zorgen!).
Ook erg lastig om te blijven vertrouwen dat het goed komt, dat het gewoon tijd nodig heeft. Lastig om mijn zelfstandigheid op te geven. Lastig om zo pijnlijk rauw te beseffen dat er geen ouders, broers, zussen, kinderen of partner zijn die er als vanzelfsprekend zijn..... Ik heb de energie niet voor planningen (wie kan wanneer?), ik sta in overleefstand, mijn lijf is totaal overprikkeld. En dat alles maakt me dan zo verdrietig en gefrustreerd soms.
Maar ook angst om 'credits' te verliezen, bang om te veel te vragen, bang om te veel te leunen, bang om me vast te klampen aan anderen.
Grote immense dankbaarheid uiteraard voor alle hulp die ik aangeboden krijg, voor al die mensen die voor me koken, boodschappen doen, opruimen, blijven luisteren naar mijn wanhoop en huilbuien, die me blijven verzekeren dat ik sterk ben en dat het goed komt. Wauw. Er wordt van me gehouden, ik doe er toe.
De positieve kant:
- Ik heb meer geduld dan ik ooit had. Surrendering to the max.
- Ik was al een ster in nietsdoen. Nu master ik het;
- Echt, écht nooit meer dat ik mijn lijf voor lief neem. Ik hou van je, lijf! Ik hou van mij!
- Ik ga al die mensen in huis nog gezellig vinden ......;
- Ik leer nieuwe gerechten kennen;
- En ik bespaar bergen geld dat anders uitgegeven zou zijn op terrasjes.
- Ik heb meer geduld dan ik ooit had. Surrendering to the max.
- Ik was al een ster in nietsdoen. Nu master ik het;
- Echt, écht nooit meer dat ik mijn lijf voor lief neem. Ik hou van je, lijf! Ik hou van mij!
- Ik ga al die mensen in huis nog gezellig vinden ......;
- Ik leer nieuwe gerechten kennen;
- En ik bespaar bergen geld dat anders uitgegeven zou zijn op terrasjes.
Christiane Beerlandt zegt over pijn aan de onderrug:
"Weet je veilig en beschermd in je diepste zelf, voel die oersterke basis; afscheid nemen van het oude; bouw kordaat een nieuw leven op, in volle zelfvertrouwen."
"Weet je veilig en beschermd in je diepste zelf, voel die oersterke basis; afscheid nemen van het oude; bouw kordaat een nieuw leven op, in volle zelfvertrouwen."
En nog steeds denk ik een paar keer per dag een milliseconde "ik moet mijn moeder even bellen.... er gebeurt zó veel, ik heb zo veel te vertellen, waar blijft ze nou?" Auw.
Reacties
Een reactie posten