De woorden buitelen nog steeds in mijn hoofd, ze willen er uit, maar de energie en de concentratie missen. De woorden stapelen zich op en verzorgen nare verstoppingen, maar ook soms opeens mooie zinnen..... als ik wandel, als ik onder de douche sta, maar niet als ik aan de laptop zit. Zitten is überhaupt een ramp, kun je je voorstellen? Nee, dat kunnen weinig mensen zich voorstellen. Misschien dat ik in een ander blog vertel over alle soorten pijnen en soorten vermoeidheden, maar nu even niet. Nu even een doorstart voor de blog, want ik voel dat het me zo veel kan brengen: alles eruit gooien, van me af schrijven. Ik hoor zo vaak dat ik leuk schrijf en dat het zo knap is dat ik zo open ben en dat ik alles zo helder kan verwoorden. Knap is dat niet; het is mijn overlevingsstrategie. Als het er niet uit komt, blijft het binnen en voelt het als gif en sterf ik een klein beetje. Eruit ermee dus! En het geschreven woord is een van mijn sterkere kanten, dat voel ik ook. 1+1=2 zou je zegge...
Ziek worden als je nog aan het rouwen bent, middenin de chaos van het opruimen van een ouderlijk huis tot stilstand komen, een wandelend studie-object zijn omdat artsen niet snappen wat er met je aan de hand is, het wiel en jezelf opnieuw uitvinden. Lees mee :-)